W sierpniu tego roku mogę znowu odwiedzić ukochaną Albanię i wspominać. Chociaż daleko mi jeszcze do emerytury, to wydaje mi się, że przeżyłem już jedno życie, a Albania była w nim jednym z najbardziej znaczących rozdziałów. Wtedy w moim życiu pojawił się święty, który uważał mnie za swojego przyjaciela.
Czytaj dalej
Skąd wzięła się ta mała gliniana tabliczka w kształcie medalu? Jeśli nie poznam jej historii, pozostanie dla mnie mało znaczącym przedmiotem wykonanym przez kogoś na jakąś okazję. W zapiskach jezuitów sprzed 50 lat odnalazłem już pierwszy trop. Czytaj dalej
Drzwi wiejskiej chaty zostały przebite kulą wystrzeloną przez sąsiada. Zdarzenie to miało miejsce w Albanii w latach, gdy jeszcze wiernie przestrzegano przepisów prawa zwyczajowego zwanego Kanun. Zadano więc pytanie albańskiemu mędrcowi Binace: Jakie konsekwencje według prawa powinien ponieść człowiek, który wyrządził sąsiadowi taką szkodę?
Czym jest wiara człowieka, który czytając Biblię, zrozumiał kim jest Bóg i czym jest religia? Niektórzy przeżywają religię jako zbiór nakazów i zakazów, ustanowionych po to, by człowiek nie naraził się Panu Bogu. Takie doświadczenie niewiele ma wspólnego z wiarą chrześcijanina. Chrześcijanin jest wolny od prawa. Niech poniższy fragment będzie dla Ciebie zachętą do przeczytania mojej książki „Miłość większa od wiary”. Czytaj dalej
W budynku katolickiej szkoły gimnazjalnej im. św. Zofii we Lwowie, dnia 29 maja 2019 roku, odbyło się spotkanie prezentujące książkę Wojciecha Żmudzińskiego SJ zatytułowaną „Любов більша від віри”. To druga już książka polskiego jezuity, po rosyjskim tłumaczeniu „Небо внутри нас”, rozprowadzana na Wschodzie.
Dla hebrajczyków życie na obczyźnie było ważniejsze niż życie w ojczyźnie. Nie bytowanie stabilne we własnym kraju, lecz tęsknota za ziemią obiecaną była fundamentem jedności narodu. Ojczyzną nie była dla nich ziemia, w której mieszkali lecz ziemia, do której zmierzali. Była obietnicą i darem od Boga. Na tej ziemi Izrael, lud a nie kraj, był zawsze gościem i emigrantem, zawsze przechodniem, nie mającym do niej prawa własności.
„Gdybyście Mnie poznali, poznalibyście i mojego Ojca” – mówi Jezus w Ewangelii według Jana (J 8,19b). Boga nie poznaje się z książek, nie odkrywa się Go w zakamarkach pobożnych uniesień. Boga można realnie spotkać. Kto powiedział, że Boga nie widać?
Czy przydarzyło ci się kiedyś, że spisał cię policjant? A może pamiętasz lata szkolne, gdy na przerwie między lekcjami rozrabiałeś, zachowywałeś się zbyt głośno lub biegałeś jak wariat? I wtedy podszedł do ciebie dyżurujący nauczyciel, otworzył swój notes, zapytał o imię i nazwisko, a potem coś w tym notesie zapisał.
Dzisiaj nie ma już nic „na słowo”, bo niewiele ono znaczy. Każdy je inaczej pamięta. Każdy je inaczej rozumie. Każdy chce, by w jego słowa wierzono, ale często sam nie wierzy nikomu. Nawet sobie. Utrata wiary w Boże słowo, w Jego bezinteresowną miłość, jest konsekwencją utraty wiary w siebie.
