Mieszkańcy Sodomy byli wrogo nastawieni do obcych przybyszów. Nie szanowali świętej gościnności. W tamtych czasach taka postawa była przestępstwem wołającym o pomstę do nieba. Nie Bóg, lecz zjawisko naturalne stało się przyczyną ich upadku. Z tekstu biblijnego nie wynika, że grzeszyli czynami homoseksualnymi i za to zostali ukarani jak twierdzą niektórzy. Czytaj dalej
W czerwcu 2020 roku rozpocząłem cykl spotkań zatytułowany „Sny w Biblii”. Zapraszam do obejrzenia kolejnych odcinków i do refleksji posługując się zadanymi pod filmem pytaniami. Instrukcje do refleksji w grupie, w parze i do refleksji indywidualnej znajdziecie na stronie internetowej Akademii Biblijnej.
Na mojej stronie przedstawiam cztery konferencje biblijne wygłoszone dla uczestników Odnowy w Duchu Świętym w Łodzi. Zachęcam do wsłuchania się w te ważne biblijne tematy.
Przy okazji rozpoczętych na kanale YouTube spotkań biblijnych, w których poruszam zagadnienie snu w Starym i Nowym Testamencie, dopełniał je będę krótkimi tekstami do refleksji. Tym razem proponuję przyjrzenie się tym naszym przekonaniom na temat zmarłych, których nauka Kościoła nie reguluje szczegółowo. Czy zmarli, którzy przychodzą do nas w snach, są tymi samymi ludźmi, jakich znaliśmy za życia?
W zwyczajowym „dzień dobry” życzymy dobrego dnia, a tradycyjnym „szczęść Boże” wyrażamy pragnienie, by Bóg obdarzał szczęściem. Skróciliśmy nasze pozdrowienia do dwóch słów. Nie ma się co dziwić, gdyż naszą epokę charakteryzuje pośpiech. Spiesząc się można jednak zgubić coś ważnego.
Na początku 13. rozdziału Ewangelii według Łukasza jacyś ludzie relacjonują Jezusowi dwa tragiczne zdarzenia, w których zginęło wiele osób. Po czym Jezus zwraca się do nich mówiąc, że jeśli się nie nawrócą to tak samo zginą. Czy to jest groźba? Czy Pan Jezus straszy nienawróconych, że zawali się na nich wieża, albo że Piłat ich zaszlachtuje?
Foto: Ruiny wieży w Siloam, by Ricardo Benevides – wikimedia commons.
Od wielu lat jesteśmy świadkami wielu spektakularnych wydarzeń, podczas których katolicy manifestują swoją wiarę. Procesje ulicami miast, tłumne pielgrzymki do Częstochowy, młodzież tańcząca na polach lednickich, licznie zgromadzeni ludzie odmawiający wspólnie różaniec lub sześćdziesiąt tysięcy modlących się ostatnio pod krzyżem.
Czym jest wiara człowieka, który czytając Biblię, zrozumiał kim jest Bóg i czym jest religia? Niektórzy przeżywają religię jako zbiór nakazów i zakazów, ustanowionych po to, by człowiek nie naraził się Panu Bogu. Takie doświadczenie niewiele ma wspólnego z wiarą chrześcijanina. Chrześcijanin jest wolny od prawa. Niech poniższy fragment będzie dla Ciebie zachętą do przeczytania mojej książki „Miłość większa od wiary”. Czytaj dalej
Dla hebrajczyków życie na obczyźnie było ważniejsze niż życie w ojczyźnie. Nie bytowanie stabilne we własnym kraju, lecz tęsknota za ziemią obiecaną była fundamentem jedności narodu. Ojczyzną nie była dla nich ziemia, w której mieszkali lecz ziemia, do której zmierzali. Była obietnicą i darem od Boga. Na tej ziemi Izrael, lud a nie kraj, był zawsze gościem i emigrantem, zawsze przechodniem, nie mającym do niej prawa własności.
„Gdybyście Mnie poznali, poznalibyście i mojego Ojca” – mówi Jezus w Ewangelii według Jana (J 8,19b). Boga nie poznaje się z książek, nie odkrywa się Go w zakamarkach pobożnych uniesień. Boga można realnie spotkać. Kto powiedział, że Boga nie widać?
