We wczorajszym numerze L’Osservatore Romano zainteresował mnie krótki tekst zatytułowany „Jak unicestwić ducha cywilizacji”. Autor artykułu sięga do intuicji dwóch wizjonerów, George’a Orwella i Aldousa Huxleya. Pierwszy z nich, w powieści „Rok 1984” pokazuje, jak wygląda świat zniewolony przez tyranię, a drugi, w powieści „Nowy wspaniały świat”, roztacza wizję społeczeństwa, którym rządzi konsumizm, a doświadczanie przyjemności staje się sensem życia. Przypominając sobie dwie wspaniałe książki, doszedłem do wniosku, że mamy dziś do czynienia z wojną tych dwóch zniewolonych światów?

Moim zdaniem front w tej wojnie przebiega przez nasze podwórka i nasze rodziny. Jedni uważają, że ludzi trzeba tak „chwycić za mordę”, by uważali tyranów za dobroczyńców. Drudzy chcą dać każdemu lukrowanego smoczka do ssania, by czuł się zaspokojony i uwierzył, że jest super bohaterem. Filozofia obu stron prowadzi do upadku cywilizacji. Co w takim razie z człowiekiem, który nie chce być ani zamordystą, ani libertynem? Popłynie z prądem, czy zdecyduje się na prześladowania?

Ilustracja: JOHN SINGER SARGENT (1919)

Na ulicach Warszawy pojawiły się plakaty z zakrwawioną hostią leżącą na ubrudzonych rękach z napisem „stop Komunii Świętej na rękę”. Wezwanie jest nie tylko sprzeczne z tym, co głosi Kościół katolicki, ale przede wszystkim sprzeczne z wiarą w człowieczeństwo Jezusa Chrystusa, który też miał ubrudzone ręce. Dotykali go nie tylko uczniowie, ale nawet (o zgrozo!) kobiety. „Stowarzyszenie oskarżane o stosowanie psychomanipulacji, której celem jest wyłudzanie pieniędzy oraz podszywanie się pod autorytet Kościoła katolickiego” (wikipedia), ma pewnie nadzieją, że wywieszając takie billboardy wywoła zamieszanie wśród katolików i zniszczy Kościół. Niech się nie łudzą, nawet komuniści go nie zniszczyli. A zamieszanie i tak jest, bo jako księża nie zdaliśmy egzaminu z podstawowej katechizacji. W wyniku tego ludzie chętniej wierzą w prywatne objawienia niż w Ewangelię. Niech ten plakat przypomina raczej o tym, że Jezus nie brzydzi się brudnym człowiekiem oraz o tym, że prawdziwy brud wychodzi z ust człowieka jak przypomina o tym Paweł Apostoł.

Samo natomiast stowarzyszenie, które przywłaszczyło imię światłego jezuity Piotra Skargi i inicjuje takie akcje, zasługuje na miano konia trojańskiego w łonie Kościoła. Jak wiemy z historii, konie trojańskie i wilki przebrane za owce, przyniosły Kościołowi więcej szkód niż najazdy otomańskie i prześladowania komunistyczne. Te ostatnie dostarczyły nam raczej chluby i zrodziły dla nieba rzesze męczenników.